od fizycznej wielkości układu, jego pojemności cieplnej i jego wewnętrznej struktury, przenikalności cieplnej ścianek układu, rodzaju otoczenia).
Stygnięcie przy stałej temperaturze otoczenia Z powyższego, przy założeniu stałości temperatury otoczenia, otrzymujemy eksponencjalną zależność temperatury stygnącego układu od czasu stygnięcia:
gdzie: – początkowa różnica temperatur.
Wyprowadzenie thumb|350px|Krzywa ostygania ilustrująca spadek temperatury stygnącego ciała w czasie Prawo ostygania zapisane w postaci
gdzie: – temperatura otoczenia, – aktualna temperatura układu,
jest równaniem różniczkowym, w którym można rozdzielić zmienne
gdzie: – temperatura początkowa układu.
Po wycałkowaniu
i ostatecznie:
Temperaturę stygnącego ciała w funkcji czasu ilustruje krzywa ostygania.
Realność warunku stałości temperatury otoczenia
Gdy ciało stygnie, wówczas temperatura otoczenia może się podnosić. Warunek stałości temperatury otoczenia może być jednak utrzymany, gdy otoczenie ma dużą pojemność cieplną w porównaniu ze stygnącym przedmiotem (np. szklanka z herbatą na dworcu);