August Thalheimer (ur. 18 marca 1884 w Obersulm, ówcześnie Affaltrach, zm. 19 września 1948 w Hawanie) – niemiecki polityk komunistyczny, teoretyk marksizmu.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie kupieckiej. Ukończył studia etnologiczne i lingwistyczne; w 1907 obronił na uniwersytecie w Strasburgu pracę doktorską dotyczącą języków mikronezyjskich. Następnie udał się do Berlina, gdzie studiował ekonomię i nauki polityczne. W czasie studiów wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, z której ideami zetknął się w rodzinnym domu. Pracował kolejno w wydawanych przez nią czasopismach Leipziger Volkszeitung, Göppinger Freien Volkszeitung (1911–1912) i Braunschweiger Volksfreund (1914-1916). W dwóch ostatnich tytułach pełnił funkcję redaktora naczelnego. Od początku związany z lewym skrzydłem partii, dołączył do Związku Spartakusa w proteście przeciw poparciu przez SPD udzielenia przez Reichstag rządowi Cesarstwa Niemieckiego kredytów wojennych u progu I wojny światowej w sierpniu 1914 r. Pozostawał pod wpływem Róży Luksemburg i Karola Liebknechta, współtworzył Komunistyczną Partię Niemiec. W listopadzie 1918 razem z Fritzem Rückiem przewodził komórce Związku Spartakusa w Stuttgarcie, następnie przeniósł się do Berlina, by dołączyć do redakcji komunistycznego dziennika (niem.) Die Rote Fahne (pol.Czerwony sztandar).