Ihram (arab. إحرام) to w islamie stan uświęcony, który muzułmanin musi przyjąć przed wejściem na teren „haram” Mekki i Medyny, w punkcie zwanym mikat, w celu odprawienia obrzędów hadżdżu lub umry, zwanych niekiedy – niezbyt szczęśliwie – „wielką” i „mniejszą pielgrzymką”.
Przyjmując ihram wierny dokonuje określonych tradycją zabiegów higienicznych, przywdziewa specjalny na tę okazję strój i bierze na siebie, na okres tych obrzędów, określony kodeks reguł. Tradycja reguluje liczbę dni, podczas której wierny jest zobowiązany pozostawać w stanie „ihram”, odpowiednio, w czasie hadżdżu i umry.
Specjalna odzież thumb|left|Modlący się w odzieży ihram Odzież „ihram” w czasie hadżdżu lub umry składa się, w przypadku mężczyzn z dwóch płatów materii w kolorze białym: jeden jest udrapowany na ramionach zasłaniając tułów, drugi – umocowany w talii. Do tego wierni zakładają sandały. W ten sposób wszyscy uczestnicy hadżdżu, bez względu na przynależność etniczną, polityczną, czy religijną, wreszcie status majątkowy, stają jednakowo odziani na terenie „haramu” mekkańskiego, przed Domem Bożym (arab. bajt allah). W stosunku do kobiet dopuszcza się rozmaitość w ubiorze, z zachowaniem specyfiki regionalnej czy przynależności do danego odłamu islamu, oraz nakazu zakrycia całego ciała z wyjątkiem twarzy.