Adelbert Schulz (ur. 20 grudnia 1903 w Berlinie, zm. 28 stycznia 1944 w okolicach miejscowości Szepetówka w obwodzie chmielnickim, Ukraina) – niemiecki wojskowy, generał major.
Życiorys W 1925 roku wstąpił do policji, w 1935 roku rozpoczął karierę w Wehrmachcie w stopniu porucznika. W październiku 1939 roku rozpoczął służbę w 25 pułku pancernym 7 Dywizji Pancernej. W czasie kampanii francuskiej, 7 czerwca dowodził skutecznym atakiem i późniejszą obroną przed kontratakiem francuskich oddziałów pancernych w lesie koło Saumont, za co 29 września 1940 został odznaczony jednocześnie Krzyżem Żelaznym i Krzyżem Rycerskim oraz objął dowództwo 1 batalionu 25 pułku pancernego.
W czasie inwazji na ZSRR w 1941 odniósł liczne sukcesy, m.in. w grudniu 1941 prowadził grupę bojową, która powstrzymała i zmusiła do odwrotu radzieckie natarcie w okolicach Klina, co pozwoliło na planowy odwrót z pozycji oraz ewakuację szpitala polowego z 4000 chorych. Za ten czyn 31 grudnia 1941 Schulz został odznaczony Liśćmi Dębu do Krzyża Rycerskiego. Od stycznia 1943 dowódca 25 pułku pancernego w składzie 7 Dywizji Pancernej. Za zasługi podczas bitwy kurskiej 6 sierpnia 1943 odznaczony Mieczami do Krzyża Rycerskiego.