Latem 1914, w związku z wybuchem I wojny światowej, wszedł w życie dodatkowy program szybkiego wzmocnienia sił Floty Czarnomorskiej, zgodnie z którym 29 sierpnia 1914 Ministerstwo Marynarki Wojennej zamówiło dwa dalsze krążowniki tego typu – „Admirał Istomin” w stoczni OZNiW i „Admirał Korniłow” w stoczni Russud, z terminem ukończenia luty-marzec 1917. thumb|„Admirał Nachimow” przed wodowaniem thumb|Kadłub „Admirała Nachimowa” po wodowaniu Początkowo prace przy kadłubie „Admirała Nachimowa” przebiegały sprawnie i wodowano go 24 października 1915, lecz na etapie wyposażania wystąpiło opóźnienie z powodu trudności wojennych i konieczności sprowadzenia elementów turbin z firmy John Brown z Wielkiej Brytanii. Nowy termin oddania okrętu przewidziano na marzec, następnie lipiec 1917. Dalsze opóźnienia budowy wywołała rewolucyjna sytuacja wewnętrzna w Rosji.
Oficjalne położenie stępek „Admirała Korniłowa” i „Admirała Istomina” miało miejsce w stoczni Russud 11 listopada 1915, kiedy budowa kadłubów była zaawansowana w ok. 20%. Z powodu opóźnień, wodowanie „Korniłowa” planowano na grudzień 1917, a „Istomina” na kwiecień 1918.