Dział pocztowy koncernu jest spadkobiercą większości tradycyjnych usług pocztowych, uprzednio oferowanych przez państwowy monopol pocztowy, firmowany pod marką Deutsche Post. 1 stycznia 2008 roku koncern, wraz z wejściem w życie unijnych przepisów, utracił monopol na przesyłki pocztowe poniżej 50 gramów. Na rynku dostarczania tradycyjnej poczty, Deutsche Post konkuruje głównie z mającą swoją siedzibę w Luksemburgu , a także z holenderską TNT Post. W 2002 roku przedsiębiorstwo uzyskało licencję na świadczenie usług pocztowych na terenie Zjednoczonego Królestwa, przełamując tym jednocześnie monopol Royal Mail.
W styczniu 2008 roku dział pocztowy został podzielony na następujące linie biznesowe: Mail Communication – krajowe usługi pocztowe na terenie Niemiec, a także międzynarodowa korespondencja z Niemiec w dowolne miejsce świata, Press Services – krajowa dystrybucja prasy, Retail Outlets – operator krajowych punktów pocztowych, oferujących konwencjonalną pocztę, przesyłki i usługi finansowe Postbanku, Dialogue Marketing – usługi dla firm świadczących sprzedaż bezpośrednią, badania rynku, Parcel Germany – krajowe niekurierskie usługi dostarczania paczek, opierające się o sieć , usługę tę przeniesiono spod płaszcza DHL, gdzie była tymczasowo częścią poddziału DHL Express, Global Mail – międzynarodowa i krajowa poczta