Ważnym wydarzeniem w życiu obiektu w tym okresie było czasowe przechowywanie w cerkwi relikwii św. Nikity Nowogrodzkiego, jego matki Anny oraz książąt Włodzimierza i Fiodora Nowogrodzkich. W 1944 budynek ucierpiał w czasie walk o Wieksznie, w latach 1946–1947 był odbudowywany, nieczynny. Po tym czasie został ponownie poświęcony. Kolejne prace remontowe były podejmowane w latach 50. XX wieku i w 1970.
Architektura Cerkiew w Wiekszniach jest trójdzielna, orientowana. Wejście do budynku prowadzi przez przedsionek, ponad którym wznosi się ostro zakończona dzwonnica. Główna nawa jest kwadratowa, z dwiema kaplicami bocznymi, wyodrębnione prezbiterium ma półkolisty kształt. W kaplicach znajdują się po dwa półkoliste okna z ozdobnymi obramowaniami. Poniżej poziomu dachu cały obiekt otacza fryz. Ponad nawą wzniesiona została pojedyncza cebulasta kopuła na ośmiobocznym bębnie. Trzy półkoliste okna znajdują się także w prezbiterium.
Wnętrze malowane na biało i niebiesko. Zachowany dziewiętnastowieczny dwurzędowy ikonostas oraz dwie dodatkowe, boczne ikony.
Bibliografia G. Szlewis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006,
Kategoria:Cerkwie eparchii wileńskiej i litewskiej Kategoria:Cerkwie w okręgu telszańskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Sergiusza z Radoneża Kategoria:Wieksznie