Zbigniew Juliusz Zalewski (ur. 14 kwietnia 1941 w Tarażu, woj. wołyńskie) – generał broni Wojska Polskiego w stanie spoczynku.
Życiorys Przed wstąpieniem do WP ukończył liceum ogólnokształcące. W latach 1959–1962 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile. 1 września 1962 promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów wojsk technicznych. Następnie rozpoczął służbę w 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku na stanowisku dowódcy plutonu w 67 Batalionie Transportowym. Następnie został dowódcą kompanii w 20 Batalionie Zaopatrzenia (1965–1970).
W latach 1970–1973 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie na kursie ogólnowojskowym. Po studiach został wyznaczony na szefa sztabu – zastępcę dowódcy 28 Pułku Czołgów w Czarnem. W 1975 odbył roczny staż w Oddziale Operacyjnym Dowództwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. W 1976 roku został wyznaczony na dowódcę 9 Pułku Zmechanizowanego 12 Dywizji Zmechanizowanej w Stargardzie Szczecińskim. Pułk, którym dowodził, był w dwukrotnie (1977, 1978) wyróżniany jako „Przodująca jednostka WP”Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010 , tom IV, s.