Podczas zjednoczenia Polski w XIV w. prawie każde księstwo dzielnicowe posiadało własnego wojewodę i w sytuacji braku księcia zaczęło być nazywane województwem. Natomiast księstwa dzielnicowe nie posiadające wojewodów stały się ziemiami. Jednocześnie większość kompetencji wojewodów (i kasztelanów) przejęli nowo-powołani starostowie. W tym też czasie wojewodowie weszli w skład Rady Królewskiej (późniejszego Senatu), natomiast w swoich województwach stali się przewodniczącymi Rady Panów Województwa (która składała się z wyższych urzędników ziemskich i była jakby izbą wyższą wiecu, a później sejmiku wojewódzkiego).
Zobacz też palatyn (tytuł) komes
Bibliografia Zbigniew Góralski, Urzędy i godności w dawnej Polsce, Warszawa 1983
Kategoria:Postacie polskiego średniowiecza ! Kategoria:Polska wczesnopiastowska Kategoria:Polska w czasach rozbicia dzielnicowego Kategoria:Zjednoczone Królestwo Polskie 1320–1386