Kariera trenerska Po zakończeniu kariery zawodniczej ukończył studia w Instytucie Kultury Fizycznej w Kijowie. Od lipca 1956 pracował na stanowisku głównego trenera w klubach Spartak Użhorod, który później zmienił nazwę na Werchowyna Użhorod. W latach 1969–1970 prowadził Bukowynę Czerniowce, a do czerwca 1971 Spartak Iwano-Frankowsk. Następnie pracował na stanowisku głównego trenera Zakarpackiego Obwodowego Komitetu Sportowego. Od 4 października 1974 do końca 1975 ponownie trenował użhorodzki klub, który tym razem nazywał się Howerła. Potem w latach 1976–1978 oraz 1983-1990 był starszym trenerem Szkółki Sportowej „Spartak Użhorod” w Czopu. W międzyczasie (1979-1982) był jednym z trenerów w Szkole Piłkarskiej w Irszawie. Również w latach 1977–1983 oraz 1991-1995 pełnił funkcje Przewodniczącego Zakarpackiego Oddziału Związku Piłki Nożnej.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz Spartakiady USRR w piłce nożnej: 1945 mistrz Drugiej Grupy ZSRR (USRR): 1946 mistrz I ligi radzieckiej w piłce nożnej (dublerzy): 1949 wicemistrz ZSRR: 1952 zdobywca Pucharu ZSRR: 1954
Odznaczenia był wybrany do listy 6 najlepszych piłkarzy USRR: (№ 3) 1952 tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1952 był wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: (№ 2) 1952 tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1955