dominguense.

Morfologia Samce tego gatunku odróżnia od innych przedstawicieli rodzaju długoprzędka budowa nogogłaszczków oraz wyrostek goleniowy ustawiony pod kątem prostym do osi goleni, a zbiorniki nasienne samic są znacznie dłuższe niż szersze. Przedstawiciele obu płci cechują się ogólnym błękitnym metalicznym ubarwieniem kontrastującym z czerwonawymi szczecinkami na opistosomie. Długoprzędka diamentowa osiąga stosunkowo niewielkie rozmiary jak na przedstawiciela Theraphosidae – całkowita długość samca MZSP 29071 wynosi 25,5 mm, a samicy MZSP 29073 – 37,6 mm.

Ekologia i występowanie Pająk ten jest endemitem pasma Espinhaço w brazylijskim ekoregionie Cerrado. Jego obecności nie stwierdzono poza lokalizacją typową. Miejsce to cechuje tropikalny klimat, z temperaturami wynoszącymi od 4 °C w czerwcu-lipcu do 35 °C w grudniu-styczniu. Względna wilgotność waha się od 72,33% do 89,75%. Trzy zebrane pająki znaleziono na wysokościach około 1250 m n.p.m., zawsze w skalistym otoczeniu – albo w szczelinach, albo pod dużymi kamieniami, pod którymi budują tunele z nici pajęczej.

W paśmie górskim Espinhaço występuje sympatrycznie z długoprzędką jaskrawą i długoprzędką rudoczarną.

Przypisy

Kategoria:Ptasznikowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2009 roku Kategoria:Pająki Ameryki Południowej