Maksar (także: Maktar; arab. مكثر, fr. Makthar, łac. Mactaris) – miasto w północno-środkowej Tunezji, w gubernatorstwie Siljana, ok. 13 tys. mieszkańców (stan z 2013 roku). W pobliżu znajdują się ruiny starożytnego miasta rzymskiego, oddzielone od nowych zabudowań niewielkim wąwozem.
Historia Historia starożytnego miasta sięga II wieku p.n.e., kiedy numidyjski władca Masynissa nakazał zbudowanie twierdzy chroniącej przed napaściami Berberów. Największy rozkwit Maksaru przypadł jednak na okres panowania Rzymian w II wieku n.e., gdy zyskał on status kolonii pod nazwą Colonia Aelia Aurelia Mactaris. W połowie XI stulecia dawne miasto doszczętnie zniszczyły muzułmańskie plemiona Banu Hilal. Miasto współczesne zostało założone w XIX wieku przez francuskiego oficera o nazwisku Bordier.
Stanowisko archeologiczne Na terenie rozległego kompleksu wykopalisk zachowały się m.in. pozostałości punickiego tofetu i megalitycznego sanktuarium, zaś z czasów rzymskich ruiny forum, bazyliki, term, świątyń i gimnazjonu, a także kościołów starochrześcijańskich.