Komentator Arystotelesa Amoniusz ustalił tradycję komentowania Arystotelesa w Aleksandrii, w czym był potem naśladowany przez swoich uczniów – Asklepiosa, Filopona (490-570), Symplicjusza, Olimpiodora (495/505-po 565). Tradycje szkoły kontynuowali następnie: Eliasz (uczeń Olimpiodora), Dawid i Stefan. W swoim stosunku do Arystotelesa Amoniusz zależał w znacznym stopniu od Proklosa, nawet jeśli się z nim w kilku ważnych punktach nie zgadzał. We wprowadzeniu do O interpretacji napisał: Zapisaliśmy tutaj interpretacje naszego boskiego nauczyciela Proklosa, następcy na katedrze Platona i człowieka, który osiągnął granice ludzkich możliwości zarówno w umiejętności interpretowania opinii starożytnych, jak i naukowym opisie natury rzeczywistości. Poprzez Proklosa sięgał Amoniusz również do Jamblicha oraz, na co wskazuje komentarz Stefana, do Porfiriusza. Z innych autorów cytuje Aleksandra z Afrodyzji (przełom II i III wieku), Aspazjusza (I poł. II wieku), Herminusa (II wiek) i stoików.