240px|right|thumb|Tytułowy bohater poematu Perebendia jest wędrownym śpiewakiem ludowym Perebendia – poemat Tarasa Szewczenki z 1839.
Treść Bohaterem utworu jest tytułowy Perebendia - lirnik wędrujący z jednej wsi do drugiej i śpiewający w nich pieśni ludowe. Perebendia wykonuje wszystkie rodzaje ludowych pieśni, od kozackich dumek i pieśni o słynnych wodzach Zaporożców, poprzez pieśni weselne po ludowe utwory biesiadne. Przez chłopów uważany jest za dziwaka, gdyż często zdarza mu się zacząć śpiewać wesołą pieśń, nagle przerywać i kończyć w poważnym tonie.
W dalszej części dzieła Perebendia ukazany jest, gdy samotnie śpiewa, siedząc na kurhanie w środku stepu ukraińskiego. Z dala od ludzi lirnik rozmawia z morzem, górami i słońcem, jako artysta jest w stanie lepiej niż ktokolwiek zrozumieć cały świat. Całość kończy zwrot podmiotu lirycznego do Perebendi - chwali on postępowanie lirnika. Stwierdza, że zwykli ludzie i tak nigdy nie zrozumieją jego uczuć; każdy prawdziwy poeta skazany jest na samotność.