Bolesław Lipski ps. „Bartel”, „Stary”, „Bartłomiej” (ur. 10 czerwca 1890 w OdrachJanusz Mierzwa Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 2, wyd. LTW, Łomianki 2022, s. 166–168.), zamordowany 27 czerwca 1945 w więzieniu mokotowskim w Warszawie) – major, Naczelnik Wydziału Bezpieczeństwa ODR Pomorze, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Bolesław Lipski był Kaszubem.
W 1910 ukończył gimnazjum w Chełmnie. Studiował teologię w Pelplinie, prawo na uniwersytetach w Bonn i Wrocławiu. Od stycznia 1916 do listopada 1918 służył w armii niemieckiej, w formacjach samochodowych.
Od początku 1919 był członkiem Pomorskiej Organizacji Wojskowej, był kierownikiem Wydziału Wojskowego Podkomisariatu NRL w Gdańsku. działał na rzecz powrotu Pomorza do Polski. Od października 1919 do stycznia 1920 był łącznikiem Podkomisariatu NRL w Gdańsku i wojewody pomorskiego przy sztabie Frontu Pomorskiego. W sierpniu został kierownikiem starostwa powiatowego w Tczewie, od września 1920 do października 1921 był kierownikiem starostwa w Pucku. Od 14 października 1921 do 16 stycznia 1927 był starostą puckim, od stycznia 1927 do czerwca 1930 starostą powiatu morskiego w Wejherowie. Od czerwca 1930 do stycznia 1931 był radcą wojewódzkim w Urzędzie Wojewódzkim Pomorskim.