Sadowskiego, zluzował 144 pp na przedmościu we Włocławku i podporządkowany został dowódcy Armii „Pomorze”. Zadaniem OW ppłk. Sadowskiego była obrona mostu na Wiśle do czasu wycofania 16 DP z prawego brzegu rzeki. 8 września dowódca armii podporządkował OW ppłk. Sadowskiego dowódcy 27 DP. Wieczorem tego samego dnia, po wycofaniu 16 DP i zniszczeniu mostu, OW ppłk. Sadowskiego rozpoczął marsz do Płocka, gdzie miał przejąć obronę przedmościa od oddziałów Nowogródzkiej BK oraz dozorować Wisłę na odcinku od Płocka do Tokar i Dobrzykowa. Stanowisko dowodzenia pułkownika Sadowskiego rozmieszczone zostało się we wsi Radziwie.

W końcowej fazie bitwy nad Bzurą dostał się do niewoli niemieckiej i przebywał w niej do zakończenia II wojny światowej w Europie m.in. w Oflagu VII A Murnau. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1946.

Po II wojnie światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 10 listopada 1969 w Londynie. Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 11A-3-5).