Max, łącznościowiec). Zostali poddani brutalnym przesłuchaniom. Ostatecznie pięciu polskich członków ruchu oporu 17 grudnia 1942 na Rynku w Przasnyszu zostało straconych poprzez powieszenie przez okupantów niemieckich. Sekcje

Historia klubu po 1945 Lata 1945–1980 Po wojnie klub objął Czesław Białoszewski, który był organizatorem powojennej historii przasnyskiej piłki nożnej wraz z działaczami i zawodnikami: Emil Wencław, Stanisław Bruździak, Konstanty Zagroba ( Kostek), Stanisław Kaliński, Henryk Zonko, Jan Smoliński. W kwietniu i w maju w 1945 rozegrano w Przasnyszu pierwsze mecze ze stacjonującymi w mieście (koszary) pododdziałami Armii Czerwonej. W klubie były sekcje: piłki nożnej, lekkoatletyczna, pływacka. Pod koniec 1945 Klub przyjął nazwę „Zryw”, a patronat nad nim objął Związek Walki Młodych. W roku 1948 „Zryw” odnosił takie zwycięstwa, jak 16:1 i 7:0 z Mławą. Od roku 1949 Klub działał jako „Związkowiec”, następnie jako „Gwardia”, „Społem” i „Ogniwo”. W roku 1949 Klub Sportowy „Związkowiec” Przasnysz przystąpił do rozgrywek w C klasie, w której w sezonie 1949/1950 zajął piąte, w sezonie 1951/1952 szóste miejsce. W latach 50.