Jesienią 1939 uciekł do Wilna, gdzie pracował jako spawacz. Założył tam konspiracyjną grupę „Wolność". W latach 1941–1942 walczył w oddziale partyzanckim na Polesiu. W 1944 znalazł się w Lublinie, gdzie objął redakcję „Gazety Lubelskiej”. Później był również redaktorem naczelnym „Robotnika”, „Naprzód”, „Gazety Robotniczej” oraz „Tygodnia Robotnika”. Pełnił obowiązki wiceprezesa Związku Zawodowego Dziennikarzy (1944–1948). W 1944 wybrany w skład Rady Naczelnej PPS. Od 1945 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej. Był delegatem PPS na kongres zjednoczeniowy 1948. Od 1948 do 1950 pełnił obowiązki wiceredaktora naczelnego „Trybuny Wolności”. W 1957 został wiceredaktorem naczelnym związanego z SD „Kuriera Polskiego”. Od 1958 pozostawał bezpartyjny.

Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-11-13).

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (27 kwietnia 1946) „w uznaniu zasług przy wskrzeszeniu oraz odbudowie dziennika „Robotnik””.