Jednak do kłótni nie doszło, a Dylan postanowił zmienić tonację na A. Wszyscy założyli więc kapodastry i w połowie wykonania Dylan przerwał próbę. Więcej prób już nie było. Zmiana tonacji okazała się korzystna dla piosenki, dodała dynamizmu i ekscytacji.
Na każdej z wersji Dylan także nieco zmieniał słowa, głównie zaimki. Jednak wersja z Minnesoty dodaje także nowy element w tekście, sugerujący, że Dylan mógł jednak nie zachować wierności małżeńskiej.
Dylan zdecydował się umieścić te nowe wersje piosenek na ostatecznej wersji albumu wbrew opinii Joni Mitchell i Robbiego Robertsona, którzy woleli nagrania oryginalne.
Piosenka ta traktuje o kończącym się romansie i ustala ton całego albumu, który jest najbardziej osobistą płytą artysty, ze wszystkich nagranych do tej pory. Treść związana jest z separacją Dylana i jego żony Sary, która już niedługo zaowocuje rozwodem.
W swoim komentarzu w broszurce do albumu Biograph Dylan stwierdza, że jego zdaniem wersja najbardziej zbliżona do jego idei piosenki, znalazła się na koncertowym albumie Real Live. Wersja z tego albumu była najbardziej odpersonalizowaną wersją piosenki;