Ostatecznie nie przysłużył się żadnemu z tych mediów”.
Kiedy Edward Small zwrócił się do Howarda Andersona z propozycją realizacji Jacka, ten akurat przebywał na terenie studia RKO Pictures, gdzie znalazł oryginalne lalki z filmu King Konga (1933), leżące w magazynie rekwizytów, z rozkładającą się gumą. Armatury Konga zostały rozebrane i przerobione na potrzeby Syna King Konga (1933). Od tego czasu nie były używane. Anderson, jego scenograf Louis MacManus i Phil Kellison postanowili odbudować lalki. MacManus zaprojektował nowe postacie, pasujące do armatur, co jest jednym z powodów dlaczego potwory wyglądały jak poszerzone giganty. Kellison ku swojemu rozczarowaniu odkrył, że armatury były zbyt przestarzałe. Mechaniczne wykonanie było zbyt prymitywne, a większość części nosiła ślady zużycia. Anderson zdając sobie sprawę, że rozpoczęcie pracy od zera wymagałoby znacznego nakładu pracy, a specjalizując się w efektach fotograficznych nie czuł się do tego kompetentny. Nie chcąc tracić na szukaniu odpowiednich animatorów w Hollywood, zlecił budowę lalek i prac związanych z ich animacją Project Unlimited, które miało w tym doświadczenie. Kellison, który miał doświadczenie w animacji lalkowej, m.in. przy Dinosaurus!