Fernando Ezequiel Solanas, Pino Solanas (ur. 16 lutego 1936 w Olivos, zm. 6 listopada 2020 w Paryżu) – argentyński reżyser, scenarzysta, producent i operator filmowy, również polityk lewicowy.
Działalność artystyczna W 1962 wyreżyserował swój pierwszy krótkometrażowy film, a sześć lat później zadebiutował filmem dokumentalnym Gorący czas, poświęconym tematyce neokolonializmu i przemocy w Ameryce Łacińskiej. Współpracował m.in. z kompozytorem Astorem Piazzollą. Był jednym z liderów Grupo Cine Liberación, która zrewolucjonizowała kino argentyńskie w latach 70. XX wieku oraz wraz z Octavio Getino autorem ważnego dla estetyki „trzeciego kina” manifestu Towards the Third CinemaHamid Naficy An accented cinema: exilic and diasporic filmmaking.
Laureat wielu prestiżowych nagród m.in. Nagrody Specjalnej Jury na 42. MFF w Wenecji za film Tanga dla Gardela (1985), Złotej Palmy dla najlepszego reżysera na 41. MFF w Cannes za film Południe (1988) i Honorowego Złotego Niedźwiedzia za całokształt twórczości, którego otrzymał na 54. MFF w Berlinie (2004). Członek jury konkursu głównego na 43. (1986) i 49. MFF w Wenecji (1992).