Po Inside Napoli (1989) z Moaną Pozzi i trylogii Podróż w czasie (Viaggio nel Tempo, 1991), jego kolejna produkcja Arabika (1992) z udziałem Rona Jeremy’ego została nagrodzona Hot D’Or jako najlepszy film europejski w 1993 na festiwalu w Cannes.
„Jestem rzemieślnikiem, zmuszonym do radzenia sobie z absurdalnymi regułami rynkowymi dyktowanymi przez przemysł pornograficzny. Moim głównym celem jest kręcenie filmów, które są niekonwencjonalne i mocno kontrastujące z klasycznymi wzorcami audiowizualnej pornografii. Jestem tylko małym rzemieślnikiem, wykastrowanym niemożliwością kręcenie filmów w tym kraju i moje realizacje to filmy masturbacyjne”.
W swoich pierwszych filmach wyróżniał się aktualnością i oryginalnością swoich scenariuszy, szukając także rozpoznawalnej scenerii dla włoskiej publiczności, która byłaby utożsamiana z jego filmami. Od początku lat 90. wyprodukował wiele tytułów, m.in. z aktorkami porno takimi jak Anita Dark, Anita Blond, Nikki Anderson czy Karen Lancaume. Został właścicielem studia filmowego Salieri Productions.