Yanguan Qi’an (chiń. 鹽官齊安, pinyin Yánguān Qí’ān; kor. 염관제안 Yŏmgwan Ch’ean; jap. Enkan Seian; wiet. Diễm Quan Tày An; ur. 752, zm. 843) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, jeden z uczniów mistrza Mazu Daoyi. Znany także jako Yanguan Shenjian.
Życiorys Yanguan urodził się w powiecie Haiting w prow. Zhejiang. Pochodził z rodziny Li, spokrewnionej z królewską rodziną Tangów. Jako młody chłopiec rozpoczął praktykę buddyjską w klasztorze w okolicy, z której pochodził.
W wieku 20 lat przyjął pełną ordynację mnisią w Nanyue u mistrza winaji Zhiyana. Wkrótce po ordynacji Yanguan udał się w podróż i dołączył do mnisiej wspólnoty mistrza Mazu Daoyi na górze Gonggong w Qianzhou. Mazu osiedlił się na tej górze po roku 750, ale przed rokiem 757. Opuścił tę górę i przeniósł się Hongzhou około 770 r. Yanguan prawdopodobnie dotarł do mistrza także ok. 770 r. Za swoim nauczycielem udał się do klasztoru Kaiyuan.
W danych biograficznych mistrza od tego okresu istnieje 30-letnia luka.
Po koniec ery Yuanhe (806–820) mistrz Yanguan osiadł w klasztorze Fale w Yuezhou, położonym na południe od Hangzhou, znajdującego się w dzisiejszej prow. Zhejiang.