Félix d’Hérelle (ur. 25 kwietnia 1873 w Montrealu, zm. 22 lutego 1949 w Paryżu) – frankokanadyjski mikrobiolog, współodkrywca bakteriofagów, pomysłodawca terapii fagowej.
Był synem francuskich imigrantów. Po śmierci ojca w 1879 przeniósł się wraz z rodziną do Francji. W 1897 razem z żoną i córką wrócił do Kanady, gdzie założył domowe laboratorium i zaczął studiować mikrobiologię z książek.
Po narodzinach drugiej córki zdobył kontrakt rządu Gwatemali jako bakteriolog w szpitalu w Ciudad de Guatemala. W 1907 przyjął meksykańską ofertę rządową studiów na fermentacją i przeniósł się na farmę sizalową w okolicach Méridy na Jukatanie. Praca zakończyła się po dwóch latach sukcesem w postaci metody produkcji wysokoprocentowego alkoholu sizalowego.
Po tym sukcesie przeniósł się ponownie do Paryża, gdzie podjął pracę w Instytucie Pasteura. Swój czas poświęcił na opracowanie metody zapobiegania plagom szarańczy na plantacjach za pomocą drobnoustrojów, które wyizolował z samych szarańczy. Gdy w 1912 jego owocne badania nad zwalczaniem szarańczy zostały ogłoszone, zwrócił na siebie uwagę społeczności naukowej. Pod koniec tego samego i w następnym roku d’Hérelle udał się do Argentyny, gdzie prowadził dalsze eksperymenty na szarańczy.