Praca w systemie CP/M na komputerach, na których uruchomienie CP/M bezpośrednio nie było możliwe ze względu na architekturę niewspierany procesor lub mapa pamięci niezgodna z CP/M (brak lub niedostępna pamięć RAM od adresu 0), stawała się możliwa dzięki kartom rozszerzającym (czasem w formie kartridży) lub urządzeniom peryferyjnym, na którym system CP/M mógł zostać uruchomionyrozszerzenia lub peryferia takie zawierały zwykle procesor Z-80, czasem też pamięć RAM. Do komputerów takich należały Apple II, Commodore 64, Atari XL/XE czy ZX Spectrum.
CP/M na ZX Spectrum Na ZX Spectrum (i jego dostępnych w Polsce klonach) CP/M w wersji 2.2 był dostępny dzięki wykorzystaniu stacji dysków Timex FDD 3000. System operacyjny CP/M wymagał do działania dostępności pamięci RAM na początku przestrzeni adresowej, podczas gdy w ZX Spectrum pierwsze 16 kB pamięci zajmowała pamięć ROM. Stacja FDD3000 była wyposażona w procesor Z80A 4 MHz i 64 kB pamięci RAM, tak więc była też funkcjonalnie komputerem (bez monitora i klawiatury). System CP/M był wczytywany do pamięci stacji dysków i tam uruchamiany.