Wyspa Mariona (, ) – wyspa w archipelagu Wysp Księcia Edwarda na Oceanie Indyjskim. Należy do Republiki Południowej Afryki.
Geografia Ta niezamieszkana wyspa leży w odległości 1770 km od miasta Port Elizabeth na stałym lądzie, 19 km na południowy zachód od mniejszej wyspy archipelagu – Wyspy Księcia Edwarda. Wyspa Mariona jest długa na 25,03 km (w kierunku wschód-zachód) i szeroka na około 16,65 km (w kierunku północ-południe). Jej powierzchnia wynosi 290 km². Jest ona najwyższą częścią aktywnego wulkanu tarczowego, który wznosi się na 1242 m n.p.m. (najwyższy szczyt: Mascarin Peak), a od podstawy na dnie oceanu ma ok. 5000 m wysokości. Wulkan wybuchał w latach 1980 i 2004. W 1947 roku na wyspie została założona południowoafrykańska stacja badawcza.
Historia Wyspę przypadkowo odkryli w 1663 roku holenderscy żeglarze ze statku „Maerseeven”. Wyznaczone przez nich położenie okazało się błędne, skutkiem czego wyspa została ponownie odkryta 13 stycznia 1772 roku przez Francuza Marca Josepha Marion du Frense. W grudniu 1776 roku dotarł tu także James Cook, który nazwał archipelag imieniem księcia Edwarda, czwartego syna Jerzego III, ówczesnego króla Wielkiej Brytanii.