Po serii protestów architekt obiektów sportowych Günter Behnisch zdecydował się zmodyfikować plany.
Od tego czasu pustelnia Prochorowa zyskała międzynarodową sławę, stając się jedną z atrakcji Monachium. Świątynię – Kościół Przyjaźni Wschodnio-Zachodniej – nazywano „ukochaną nielegalną budową Monachium”. Pod koniec lat 80. pustelnię wykorzystywano jako symbol organizowanego w Parku Olimpijskim międzynarodowego festiwalu muzycznego Tollwood.
Po śmierci żony Nataszy (1977) Timofiej Prochorow żył samotnie, otoczony legendą, dożywając sędziwego wieku. Nazywano go „Matuzalemem z Oberwiesenfeld”, „pustelnikiem Parku Olimpijskiego”, „symbolem Monachium”. Na dwa lata przed śmiercią ze względu na pogarszający się stan zdrowia przeniósł się do domu starców, gdzie zmarł, kończąc pół roku wcześniej 110 lat. Już w 1996 wyznaczył na kolejnego opiekuna swojej świątyni rosyjskiego energoterapeutę Aleksandra Pienkowskiego. Ojczulek Timofiej nie zrealizował swojego marzenia – chciał być (wraz z żoną) pochowany obok świątyni, władze pozwoliły jedynie na postawienie tam symbolicznego nagrobka.
Został pochowany na Cmentarzu Zachodnim w Monachium.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Duchowni prawosławni Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Zachodnim w Monachium Kategoria:Rosyjscy superstulatkowie Kategoria:Niemieccy superstulatkowie Kategoria:Niemcy pochodzenia rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 2004