Nowa wersja została zatwierdzona w 2004 roku. Najważniejszą różnicą pomiędzy WPA a WPA2 jest używana metoda szyfrowania. O ile WPA wersji pierwszej korzysta z TKIP/RC4 oraz MIC, WPA2 wykorzystuje CCMP/AES.
WPA3 W styczniu 2018 zapowiedziano nowy standard WPA3, który ma zastąpić WPA2. Certyfikację rozpoczęto w czerwcu 2018.
W trybie Enterprise nowy standard używa odpowiednika 192-bit mocy szyfrowania (AES-256 w trybie GCM). Dla trybu Personal wymagane jest natomiast użycie przynajmniej CCMP-128 (AES-128 w trybie CCM).
Wprowadzono również zmiany w sposobie wymiany klucza, który ma zwiększyć bezpieczeństwo w trybie Personal. WPA3-Personal nadal wykorzystuje wspólny klucz (hasło), ale mechanizm WPA-PSK został zastąpiony metodą Simultaneous Authentication of Equals (SAE).
Tryby pracy WPA może korzystać z trybu: Enterprise – wtedy używa serwera RADIUS, który przydziela klucze odpowiednim użytkownikom. Personal – nie dzieli kluczy na poszczególnych użytkowników, wszystkie podłączone stacje wykorzystują jeden wspólny klucz (PSK – Pre-Shared Key).
Bezpieczeństwo Uwierzytelnienie w protokole WPA-PSK jest podatne na ataki słownikowe. Szyfrowanie TKIP w WPA jest podatne na atak kryptologiczny o ograniczonym zasięgu, dla którego opracowano również zoptymalizowaną wersję.
Zobacz też WPA2 WEP
Przypisy
Kategoria:Bezpieczeństwo sieci bezprzewodowych