Pir Mohammad-e Omar Szejch (ur. ok. 1380, zm. 18 maja 1409) – władca z dynastii Timurydów, panujący w Farsie od roku 1405 aż do śmierci.
Był najstarszym synem Omar Szejcha i wnukiem Timura (1370 – 1405). Kiedy jego ojciec zmarł w roku 1394 przejął po nim namiestnictwo Farsu. Za panowania Timura dwukrotnie był karany za podejrzane zachowanie. Po jego śmierci władzę Pir Mohammada uznali namiestnicy Jazdu i Abarkuhu, on sam zaś niemal natychmiast uznał zwierzchnictwo Szahrocha (1405 – 1447). Mógł mieć na to wpływ fakt, iż Szahroch po śmierci Omar Szejcha poślubił matkę Pir Mohammada, Melkat Aghę, a ponadto jego druga żona, Gouharszad Agha, była siostrą żony Pir Mohammada. Brat Pir Mohammada, Eskandar Soltan, będący namiestnikiem Hamadanu, uciekł do niego zaatakowany przez jednego z władców Lorestanu i zagrożony przez Omara, syna Miranszaha (1405 – 1408). Jego obawy przed tym ostatnim okazały się uzasadnione, ponieważ niedługo po jego odejściu Omar rzeczywiście zajął Hamadan. Dwa lub trzy miesiące po przybyciu do niego jego brata Pir Mohammad oddał mu w namiestnictwo Jazd i synowie Omara Szejcha zawarli pokój z Omarem-e Miranszahem.