Nagant wz. 1895 (pot. nagan) – belgijski rewolwer z końca XIX wieku. Szczególnie popularny w Rosji, gdzie stanowił podstawową broń krótką armii carskiej oraz Armii Czerwonej.

Historia Nazwa broni pochodzi od nazwiska belgijskiego konstruktora inżyniera Émile’a NagantaAndrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej, s. 159.. Był to jedyny szerzej znany typ rewolweru gazoszczelnego (to znaczy takiego, w którym nie dochodzi do przedmuchów gazów prochowych pomiędzy bębenkiem a lufą). Do jego zasilania używano nabojów o specjalnej konstrukcji (pocisk był całkowicie schowany w łusce). Odpowiedni mechanizm powodował dosuwanie bębenka do wlotu lufy. Krawędź łuski była wsuwana do lufy i w rezultacie następowało uszczelnienie połączenia. Wersja rewolweru przeznaczona dla podoficerów wymagała napinania kurka przed każdym strzałem. Odmiana przeznaczona dla oficerów miała mechanizm samonapinania kurka. Działał on podczas naciskania na język spustowy. W późniejszym czasie zrezygnowano z wytwarzania wersji podoficerskiej: w produkcji pozostał jedynie wariant z samonapinaniem.