Francesca Caccini, zwana la Cecchina (ur. 18 września 1587 we Florencji, zm. ok. 1640 tamże) – włoska śpiewaczka i kompozytorka. Pochodziła ze znanej rodziny muzycznej – była córką Giulia Cacciniego, pierwszego w historii obok Jacopa Periego kompozytora oper oraz współzałożyciela Cameraty Florenckiej. Jej matka, Lucia, również była śpiewaczką.

Od ojca Francesca otrzymała rzetelne wykształcenie muzyczne. Karierę rozpoczynała śpiewając na dworze florenckim w rodzinnym zespole wokalnym „Concerto Caccini” (z dwojgiem rodzeństwa, ojcem i jego drugą żoną). Śpiewała też, towarzysząc sobie na lutni, pieśni solowe, a także realizowała partie wokalno-aktorskie w wykonaniach utworów scenicznych ojca i własnych. W roku 1606 wyszła za mąż za śpiewaka Giovanniego Battistę Signorellego; owocem tego związku była urodzona w 1621 córka Margherita, w przyszłości wybitna śpiewaczka.

Francesca Caccini oprócz błyskotliwej kariery wykonawczej uprawiała również twórczość muzyczną, co o owych czasach było u kobiet rzadkością. Komponowała pieśni i utwory sceniczne, z których niewiele się zachowało. Jeden taki utwór ma jednak znaczenie szczególne – jest to opera Wyzwolenie Ruggiera z wyspy Alcyny (La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina).