Wybrany do nowej Rady Nieustającej, powołanej przez Sejm Grodzieński.

Głęboko znienawidzony za swoją działalność na sejmie rozbiorowym, podejrzewany był o bycie donosicielem Osipa Igelströma. W marcu 1794 na kontraktach nowogródzkich został poważnie obity kijem, w obawie o swoje życie schronił się pod opiekę stacjonujących w Nowogródku żołnierzy rosyjskich. Na kilka dni przed wybuchem insurekcji kościuszkowskiej zdołał uciec, unikając aresztowania przez władze powstańcze.

Odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego Stanisława.

Bibliografia Andrzej Zahorski, Michał Łopot, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 413-414.

Przypisy

Kategoria:Członkowie konfederacji Andrzeja Mokronowskiego 1776 Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Kawalerowie maltańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Konfederaci grodzieńscy (1793) Kategoria:Konsyliarze Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej Kategoria:Konsyliarze konfederacji targowickiej (województwo nowogródzkie) Kategoria:Konsyliarze Rady Nieustającej Kategoria:Marszałkowie Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Oboźni wielcy litewscy Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Posłowie – deputaci