10,5 cm leichte Feldhaubitze 16 (10,5 cm leFH 16; pol. 105 mm lekka haubica polowa wz. 16) – niemiecka lekka haubica polowa, skonstruowana na bazie haubicy 10,5 cm Feldhaubitze 98/09, używana w Niemczech podczas I i II wojny światowej. Od modelu 98/09 różniła się dłuższą o 6 kalibrów lufą, co zwiększało istotnie jej zasięg rażenia w porównaniu do poprzedniczki. Posiadała tę samą lawetę co działo 7,7 cm FK 16. Po I wojnie światowej, w ramach reparacji wojennych, pewną liczbę tych haubic otrzymała Belgia. Służyły one tam przez cały okres międzywojenny. Po zajęciu Belgii przez nazistowskie Niemcy w 1940 haubice belgijskie trafiły znowu do armii niemieckiej jako 10,5 cm leFH 327 (b).
Po I wojnie światowej na mocy traktatu wersalskiego rozbrojono armię niemiecką i utworzono Reichswehrę. Od tego momentu Niemcy mogli posiadać zaledwie 84 haubice 10,5 cm leFH 16. Sytuacja zmieniła się w 1933 r. gdy do władzy doszedł Adolf Hitler. Rozpoczęły się zbrojenia i w 1933 r. uruchomiono produkcję sprawdzonej już konstrukcji, czyli haubicy 10,5 cm leFH 16. Produkcja ta trwała do 1937 r. kiedy to uzbrojenia wprowadzono nowszy model haubicy, czyli 10,5 cm leFH 18.