Dominik Aleksander Gabriel Szybiński (ur. 28 marca 1730 we wsi Kołowerta na Wołyniu, zm. 12 lipca 1799 w Międzyrzecu Koreckim) – polski ksiądz katolicki, pijar, nauczyciel w szkołach pijarskich, autor podręczników szkolnych do nauki historii, pedagog i tłumacz.

Życiorys W roku 1745 (2 września) wstąpił do zakonu pijarów, przyjmując imię Dominika od św. Aleksandra (imię chrzestne: Gabriel). Po ukończeniu nowicjatu rozpoczął studia humaniora w Rzeszowie (1747/1748), filozofię w Międzyrzecu Koreckim (w okresie od 1748/1749 do 1749/1750) i w Warszawie (1752-1754). W międzyczasie przez 2 lata nauczał w infimie kolegium międzyrzeckiego. Podczas studiów w Warszawie pełnił funkcję podprefekta w Collegium Nobilium pijarów w Warszawie. Od tej uczelni rozpoczyna się jego działalność nauczycielska. W roku szkolnym 1754-1755 wykładał syntaksę i gramatykę. W latach 1755–1756 nauczał w Piotrkowie poetyki, a w Wieluniu (1756-1757) i Podolińcu (1757-1758) retoryki. W latach 1757–1760 był profesorem retoryki i prefektem w Radomiu, w latach 1760-1761; 1762-1763 profesorem filozofii i prefektem w Międzyrzecu Koreckim. Latem 1763 roku został profesorem filozofii w warszawskim Collegium Regium, a od 1765-1766 regensem Collegium Civilis. W latach 1774–1775, 1776-1777 był prefektem kolegium pojezuickiego w Drohiczynie.