Xingshan Weikuan (chiń. 興善惟寬, pinyin Xìngshàn Wéikuān; kor. 흥선유관 Hŭngsǒn Yugwan; jap. Kōzen Igan; wiet. Hưng Thiện Duy Khoan; ur. 755, zm. 817) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, uczeń mistrza chan Mazu Daoyi.
Życiorys Pochodził z Xin’anu w Quzhou (w dzisiejszej prow. Zhejiang). Rodzinnym nazwiskiem było Zhu.
W wieku 12 lat został nowicjuszem. Studiował wtedy teksty Winai oraz teksty i doktryny szkół mahajany. Opanował także nauki szkoły tiantai, a szczególnie jej typ medytacji zwany zhiguan, będący odpowiednikiem sanskryckiego terminu śamatha-vipaśyanā. Mnisie wskazania otrzymał w 778 r. w wieku 23 lat. Prawdopodobnie mniej więcej w tym czasie został uczniem mistrza Mazu w klasztorze Kaiyuan i pozostał w Hongzhou w ostatniej dekadzie życia mistrza.
W 790 r., wkrótce po śmierci Mazu, Weikuan przeniósł się w okolicę Minyue (co odpowiada dziś północnej części prow. Fujian i południowej części prow. Zhejiang). Był to początek jego wędrownego stylu życia. Stamtąd udał się w 791 r. do Huiji (w prow. Zhejiang), następnie do powędrował do Poyang (w Jiangxi) w 792 r. Do klasztoru Szaolin na górze Song dotarł w 797 r. W 805 r. przebywał w klasztorze Weiguo, a w klasztorze Tiangong (w Hongzhou) w 806 r.