Jako fizyk teoretyk zajmował się głównie kwantową teorią magnetyzmu oraz zastosowaniem teorii grup w fizyce ciała stałego. Ogłosił kilka znaczących prac z zakresu teorii grup magnetycznych oraz grup krystalograficznych i metakrystalograficznych (m.in. Magnetism, 1965; Magnetic Groups, 1965; Theory of Magnetic Groups, 1969; Crystallographic and Metacrystallographic Groups, 1986). Sformułował stosowaną w badaniach przemian fazowych metodę tzw. rozwinięć wysokotemperaturowych, nazwaną jego nazwiskiem.
Był członkiem m.in. Royal Society of Canada, Canadian Association of Physics, American Physics Society, Netherland Physical Society. Utrzymywał kontakt z polską nauką, dnia 28 września 1973 otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (promotorem był profesor Jan Łopuszański), a w 1982 Polskie Towarzystwo Fizyczne przyznało mu Medal Mariana Smoluchowskiego.
Bibliografia Józef Rozynek, Józef J. Ziółkowski, Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego 1948–2002, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2002, s.