Startując pierwszy raz w wyborach do Sejmu w 1928 r. partia uzyskała jeden mandat. Posłem został wybrany Stanisław Wójtowicz. W 1930 r. w kolejnych wyborach parlamentarnych wprowadziła do Sejmu także jednego posła, którym został z okręgu Łuków−Garwolin−Puławy Ferdynand Tkaczow. Po zgłoszeniu wniosku o pozbawienie go nietykalności poselskiej Tkaczow w styczniu 1931 r. zrzekł się mandatu i nielegalnie opuścił Polskę. Zastąpił go Franciszek Błaszkiewicz. W dniu 27 maja 1931 roku rozporządzeniem ministra spraw wewnętrznych Felicjana Sławoja Składkowskiego partia została zdelegalizowanaStanisław Giza. Kalendarz wydarzeń historii ruchu ludowego 1895−1965. Warszawa 1967, s. 113.. Po likwidacji ZLCh „Samopomoc” niektórzy działacze zdelegalizowanego stronnictwa podjęli próbę założenia nowej partii. W powiecie iłżeckim, stopnickim i koneckim byli członkowie ZLCh „Samopomoc” nieudanie próbowali działać jako Związek Lewicy Chłopskiej. Poważna część zdelegalizowanego stronnictwa znalazła się w Komunistycznej Partii PolskiD. Flisiak, Działalność Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej „Samopomoc” w wybranych dokumentach w zasobie Archiwum Państwowego w Kielcach [w] Ruch ludowy na przestrzeni wieków. Polityka – ludzie – wieś - pamięć, pod red., J. Gmitruka i M. Ratyńskiego, Warszawa 2026, s. 79..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej „Samopomoc” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.