Anton Harapi OFM (ur. 5 stycznia 1888 w Shiroka k. Szkodry, zm. 20 lutego 1946 w Szkodrze) – albański franciszkanin, polityk, pisarz i pedagog.

Życiorys Był synem Loro Harapiego i Çile, na chrzcie otrzymał imię Gaspër. Początkowo kształcił się w kolegium jezuickim, ale w 1904 wstąpił do zakonu franciszkanów przyjmując imię Anton, w lutym 1909 złożył śluby zakonne. Kształcił się w seminarium franciszkańskim w Szkodrze, a następnie w Salzburgu i w Villach. 29 czerwca 1910 został wyświęcony na kapłana.

Studia wyższe z zakresu teologii odbywał w Wiedniu i w Rzymie. Po powrocie do kraju pracował w parafii Arra e Madhe, w krainie Dukagjini. W czasie oblężenia Szkodry przez Czarnogórców (1912-1913) zajmował się pomocą chorym i rannym mieszkańcom miasta. 1918 został przeniesiony do graniczącej z Czarnogórą parafii Gruda. Tam w 1918 aktywnie zaangażował się w działalność narodową. Był współautorem memorandum skierowanego do uczestników Konferencji Pokojowej w Wersalu, domagając się pozostawienia przy Albanii okręgów Hoti i Gruda.