U rzeczowników kończących się w mianowniku na inne samogłoski jest ona częścią rdzenia.
Rzeczowniki w języku gruzińskim dzielą się na trzy główne grupy:
odnoszące się do ludzi, odnoszące się do innych obiektów ożywionych, odnoszące się do obiektów nieożywionych.
Rzeczowniki z pierwszej grupy odpowiadają na pytanie „kto?” (gruz. , vin), natomiast rzeczowniki z pozostałych grup odpowiadają na pytanie „co?” (gruz. , ra). Przynależność do tych grup wpływa również na wybór czasownika, który można użyć z danym rzeczownikiem. Przykładem jest czasownik „mieć”, który w języku gruzińskim ma różne formy w zależności od tego, czy rzeczownik oznacza obiekt ożywiony czy nieożywiony: (q'ala) używane jest w odniesieniu do obiektów ożywionych, a (k'oneba) w przypadku obiektów nieożywionych.
Przypadki Język gruziński wykorzystuje siedem przypadków:
(sakhelobiti) mianownik
Jest to słownikowa forma rzeczownika. W zależności od formy czasownika może oznaczać podmiot bądź dopełnienie bliższe zdania.
(motkhrobiti) ergatyw/narratyw
Oznacza podmiot zdania dla niektórych form czasownika.
(micebiti) celownik
Oznacza dopełnienie dalsze. W zależności od formy czasownika, także podmiot lub dopełnienie bliższe.
(natesaobiti) dopełniacz
Oznacza własność, przynależność.