W Woli Radziszowskiej Skawinka (Zachodnia)/Cedron skręca w kierunku północno-wschodnim, aby w Radziszowie połączyć się ze Skawinką właściwą.

Historia Nazwa rzeki pochodzi od słowa "SbKATI – kręcić", co odzwierciedla kręty charakter rzeki. mały|lewo|Średniowieczne zmiany granic wokół Oświęcimia i Krakowa W XIII wieku nazwę Skawinka odnoszono do dzisiejszego Cedronu. Stanowiła ona od 1274 roku historyczną granicę pomiędzy śląskim księstwem opolsko raciborskim a dzielnicą senioralną i Małopolską, z wyjątkiem korytarza radwanickiego. W wyniku kolejnych podziałów w wyniku rozbicia dzielnicowego po stronie śląskiej następowały księstwa cieszyńskie (od około 1290), oświęcimskie (od około 1315) i zatorskie (od 1445). W 1320 dzielnica senioralna weszła w skład odrodzonego królestwa polskiego, natomiast siedem lat później księstwo oświęcimskie stało się lennem czeskim, co podniosło rzekę do rangi granicy międzynarodowej. Po tym jak granica ta utrwaliła się kilkadziesiąt lat później po zrzeczeniu się praw do Śląska przez Kazimierza Wielkiego, władca ten w 1364 ulokował nowe miasto graniczne Skawinę, które to wzięło swoją nazwę właśnie od rzeki, podobnie zresztą jak miejscowość Skawinki, której przywilej lokacyjny wystawiono pięć lat wcześniej na zamku lanckorońskimJ. Zinkow, 2000, s. 301.