W nowszych polskich opracowaniach „dron” bywa traktowany jako określenie popularne lub potoczne, a zarazem używane wymiennie z BSP; równocześnie odróżnia się sam statek powietrzny od szerszego systemu obejmującego również łączność, nawigację i stację naziemną. W niektórych opracowaniach administracyjnych i zakupowych spotyka się także nazwę „bezzałogowy pojazd powietrzny”, obecną między innymi w klasyfikacji CPV.
Zastosowanie wojskowe Urządzenia tego rodzaju, bez żadnego wyposażenia, już od czasów I wojny światowej stosowane były do trenowania oddziałów przeciwlotniczych jako latające cele. Latające bomby V-1 stosowane przez Niemców do bombardowania Londynu, czy też pociski manewrujące też zaliczane mogłyby być do kategorii BSP, niemniej pojazdy tego typu są bronią samą w sobie i nie mogą być – w odróżnieniu od BSP – powtórnie wykorzystane.
Obecnie bezzałogowe statki powietrzne wykorzystywane są przez siły zbrojne głównie do obserwacji i rozpoznania przez co zwykle wyposażone są w osprzęt służący do obserwacji w postaci głowic optoelektronicznych. Uzbrojone i przeznaczone do wykonywania działań bojowych statki są określane jako „bezzałogowe bojowe statki powietrzne” lub „drony bojowe”.