Mogli dobrać po dwóch towarzyszy do stołu, zwanych Pytyjczykami. Przy domu mieli sadzawkę dającą wodę. Spartanie wstawali przed nimi z miejsc, oprócz eforów. Co miesiąc składali przysięgę, że będą panować zgodnie z prawami. Po ich śmierci Lacedemończycy otaczali czcią herosów (XV)Ibid., s. 54-57, 59-61..

„Negatywna ocena Sparty” (rozdział XIV) Na pytanie o ciągłą niezmienność praw Likurga autor nie mógłby tego potwierdzić. Dawniej Lacedemończycy woleli żyć skromnie w kraju, niż ulegać zepsuciu jako harmostowie za granicą. Niektórzy, w przeciwieństwie do dawnych czasów, chwalili się posiadaniem złota. Dawniej wypędzano cudzoziemców, aby nie psuli obyczajów. Obecnie wydawało się, że starali się służyć jako harmości za granicą. Kiedyś zabiegali o godność dowództwa; teraz dbali tylko o panowanie. Dawniej proszono Lacedemończyków o przewodnictwo przeciwko niesprawiedliwości, teraz liczni zachęcali innych, by przeszkodzić im ponowne objęcie władzy. Nie trzeba dziwić się, gdy ich ganili. Nie byli oni posłuszni bogu oraz prawom LikurgaIbid., s. 58-59..