Stan zakupionego dzieła był opłakany. Największe uszkodzenia objęły część środkową obrazu łącznie z postacią Madonny z Dzieciątkiem i św. Dominikiem. Szereg działań konserwatorskich, które w części były błędne nie przywróciło pierwotnego stanu dzieła. Ostatecznie w 1930 roku Święto Różańcowe zakupione zostało przez władze Czechosłowacji. Oprócz dzieła praskiego znane są cztery kopie Święta Różańcowego. Pierwsza z nich, uważana za najważniejszą, przypisywana jest Hansowi Rottenhamerowi i została wykonana w Wenecji, następnie nabyta przez Rudolfa II (obecnie w zbiorach prywatnych), druga znajduje się w Wiedniu, trzecia w Lyonie. Najmłodsza wersja pochodzi z XIX w. Namalował ją Johann Gruss, do dziś znajduje się w klasztorze na Strahovie.
Prace przygotowawcze do namalowania dzieła trwały bardzo długo: od 7 lutego do drugiej połowy kwietnia 1506 roku. Na to złożyły się liczne szkice i rysunki (21 dzieł) wykonane ołówkiem lub tuszem na papierze lazurowym, które były powszechnie używane przez artystów weneckich. Większości z nich użyto przy pracach związanych bezpośrednio z obrazem. W liście do Willibalda Pirckheimera datowanym na 25 września 1506 roku, Dürer poinformował adresata, iż ukończył malowanie Święta Różańcowego.