Według adwentystycznej interpretacji, rytuały te ilustrują moment, kiedy Jezus Chrystus kończy pojednawczą służbę w świątyni niebiańskiej i powraca na Ziemię, by uratować ludzi pojednanych z Bogiem. Wtedy ostateczna odpowiedzialność za grzechy, które zbawieni popełnili i wyznali Bogu spadnie na szatana jako tego, który ich do nich nakłonił. Zostanie on wtedy wygnany na opustoszałą Ziemię na tysiąc latAp. 20,2-3 (bezbożni będą w tym czasie martwi). Ponieważ „zapłatą za grzech jest śmierć” (Rzym. 6.23), podczas Sądu Ostatecznego szatan, razem ze zmartwychwstałymi bezbożnymi, poniesie śmierć w jeziorze ognia, gdzie zginie również jakikolwiek przejaw grzechu (Ap. 20,7-10).

Uwagi

Bibliografia Ellen G. White, Wielki Bój, Chrześcijański Instytut Wydawniczy „Znaki Czasu”, Warszawa, 1998 Frank B. Holbrook, Pojednawcze kapłaństwo Jezusa Chrystusa, Chrześcijański Instytut Wydawniczy „Znaki Czasu”, Warszawa 2002 Alfred J. Palla, Skarby Świątyni, Wydawnictwo „Betezda”, Rybnik 1999 Zasady wiary ogólnoświatowego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego: zasada 24 – Służba Chrystusa w niebiańskiej świątyni: https://web.archive.org/web/20100830151456/http://www.adwent.pl/zasady_wiary.php

Kategoria:Teologia adwentystyczna