Francesco Maria Grimaldi (ur. 2 kwietnia 1618 w Bolonii, zm. 28 grudnia 1663 tamże) – włoski uczony i duchowny katolicki: matematyk, fizyk, astronom i jezuita. Jest znany ze współpracy z Giovannim Battistą Ricciolim, któremu pomagał w badaniach dotyczących astronomii i fizyki. Jest uważany za odkrywcę zjawiska dyfrakcji optycznej.
Życiorys Pochodził z bogatej, arystokratycznej rodziny. Jego ojciec, Paride, zajmował się handlem jedwabnym i osiadł w Bolonii w 1589 roku. Pierwsza żona Paride zmarła bezdzietnie. Ożenił się po raz drugi około 1614 roku, jego wybranką była Anna Cattani. Miał z nią sześciu synów. Jeden zmarł w wieku dziecięcym. Francesco był czwartym dzieckiem Paride i Anny.
W 1632 roku, krótko po śmierci ojca i odziedziczeniu sklepu chemicznego przez matkę, wstąpił wraz z bratem, Vicenzem, do zakonu jezuitów. Ostatni rok nowicjatu spędził w Novellarze a zaraz potem udał się do Parmy, gdzie rozpoczął studia filozoficzne. Szybko jednak przeniósł się do Bolonii, gdzie kontynuował studia. W 1636 roku przebywał w Ferrarze, po czym powrócił do Bolonii w celu dokończenia nauki. Po ukończeniu studiów, od 1638 do 1642 roku, nauczał retoryki i przedmiotów humanistycznych w bolońskim kolegium Świętej Łucji. W 1642 roku rozpoczął studia teologiczne, które trwały trzy lata.