W drugiej połowie roku Krakowski znalazł się na Wyspach Owczych, gdzie zaczął grać dla B71 Sandoy. Już w 1990 został trenerem tej drużyny, choć nadal występował w jej barwach aż do 1996. W roku, w którym przeszedł do klubu wywalczył on swój pierwszy awans do Formuladeildin, jednak już w następnym sezonie odpadli po zajęciu ostatniego miejsca w tabeli. Kolejny awans wydarzył się również podczas bytności Krakowskiego w drużynie, w 1991. Zespół utrzymał się wtedy w pierwszej lidze do 1997. Krakowski rozegrał od sezonu 1992 siedemdziesiąt cztery spotkania i zdobył sześć bramek.
Ostatnimi dwoma klubami w jakich grał były: FS Vágar i ÍF Fuglafjørður. Dla pierwszego zagrał w siedemnastu meczach, a dla drugiego w sześciu nie zdobywając żadnych bramek. W 1998 zakończył karierę piłkarską.
Kariera trenerska Koniec kariery zawodnika nie oznaczał jednak zupełnego zerwania z piłką nożną. Krakowski został w 2001 trenerem stołecznego klubu B36 Tórshavn. W sezonie 2001 jego drużyna zdobyła pierwsze miejsce w tabeli, a w sezonie 2002 drugie. Kolejnym klubem przez niego prowadzonym był EB/Streymur w latach 2003–2007, zespół ten zaczął jednak odnosić większe sukcesy dopiero po odejściu polskiego trenera.