Dwór w Oborach – zabytkowy dwór we wsi Obory, w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Konstancin-Jeziorna.
Świecka rezydencja wiejska z XVII w. w powstała w latach 1681–1688 w stylu barokowym.
Historia Pierwszym właścicielem terenów wzmiankowanym w pismach był Stanisław Pirzchała z Obór. W XV i XVII wieku dobra oborskie pozostawały w rękach rodziny Oborskich, którzy wzięli od nich miano. W 1643 przeszły na własność Koniecpolskich, zaś dziesięć lat później odkupił je Jan z Wielopola, wojewoda krakowski. W 1668 r. dziedzicem dóbr stał się jego syn Jan. Wybudował on w miejscu starszego drewnianego dworu nowy w stylu barokowym (1681–1688). Budynek powstał najprawdopodobniej według projektu Tylmana z Gameren lub jego ucznia. Charakteryzował się on łamanym dachem polskim, odmiany krakowskiej. Nad drzwiami umieszczono herb Wielopolskich – Starykoń.
Lokalizacja dworu sprzyjała kontaktom Jana Wielopolskiego z Janem III Sobieskim, mieszkającym w Wilanowie. Wielopolski poślubił Marię Annę D’Arquien, która była siostrą królowej Marysieńki. W krótkim czasie otrzymał nominację na Kanclerza Wielkiego Koronnego. W 1688 r. w niewyjaśnionych do końca okolicznościach zmarł, najprawdopodobniej w Oborach.