Gjergj Fishta (ur. 23 października 1871 w miejscowości Zadrima, zm. 30 grudnia 1940 w Szkodrze) – albański poeta i tłumacz, działacz niepodległościowy, ksiądz katolicki.
Życiorys Fishta był franciszkaninem. Podczas studiów filozoficznych i teologicznych, które odbywał w Bośni, zaprzyjaźnił się m.in. z wybitnym chorwackim poetą Silvije Kranjčeviciem. Przyjaźń ta zaowocowała rozbudzeniem literackich ambicji Fishty i zainteresowaniem własnym językiem i tradycją literacką.
Po powrocie do Albanii wykładał w seminarium w Troshanie, a następnie podjął obowiązki proboszcza w Gomsiqe. Od 1902 Fishta zajmował stanowisko dyrektora szkoły franciszkańskiej w Szkodrze. Zarówno poprzez swą pracę jako nauczyciel, jak również poprzez swe dzieła literackie Fishta miał ogromny wpływ na rozwój albańskiego języka literackiego w jego gegijskiej (północnoalbańskiej) formie.
W roku 1908 przewodniczył obradom kongresu w Monastirze, gdzie przedstawił własną propozycję ujednolicenia alfabetu albańskiego. Działalność literacką rozpoczął w wydawanym przez Faika Konicę piśmie „Albania”.