Wymowa utworu Leonid Nowiczenko wskazuje na fakt, że obraz nieszczęśliwej matki ukazany w Sowie uzupełnia wizerunek porzuconej przez ukochanego rosyjskiego żołnierza ukraińskiej dziewczyny, jaki należał do najczęściej powtarzających się motywów twórczości SzewczenkiL. Novitchenko, Taras Chevtchenko, Unesco, Paris 1982, , s. 63.. Podobnie jak w przypadku innych poematów o tematyce społeczno-obyczajowej (Katarzyna, Najemnica, Osika) główny wątek dzieła łączy się zarówno z motywami folkloru ludowego (samotna wdowa śpiewa ludową kołysankę), jak i z szerszą refleksją poety nt. społeczeństwa carskiej Rosji. Tragedia tytułowej bohaterki zostaje wpisana w ogólny kontekst nierówności społecznych, kilkakrotnie podmiot liryczny utworu wprost piętnuje istnienie w Rosji ogromnego bogactwa obok wielkiej nędzy. Szczególnie podkreślona zostaje kwestia systemu poboru do wojska, który zdaniem podmiotu lirycznego otwarcie wymierzony był w biedaków, oszczędzając dzieci bogaczy, o których ten wypowiada się z pogardą, nawet dla ich fizycznej słabości.