Dzięcioł cesarski (Campephilus imperialis) – gatunek dużego ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Endemit Meksyku. Wyglądem przypomina dzięcioła wielkodziobego, z którym jest również blisko spokrewniony. Jeśli nie wyginął, jest największym gatunkiem dzięcioła na świecie. Oficjalnie uznawany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) za gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem.

Etymologia nazwy Epitet gatunkowy tego dzięcioła – imperialis oznacza cesarski, co zostało dosłownie przetłumaczone w polskiej nazwie zwyczajowej, a także w nazwach w wielu innych językach: hiszpańskim (Carpintero Imperial lub Pito Imperial), angielskim (Imperial Woodpecker), czy francuskim (Pic impérial). Przez rodzimych mieszkańców Meksyku nazywany był cuauhtotomomi w języku Nahuatl, uagam przez lud Tepehuán i cumecócari przez lud Tarahumara.

thumb|left|Dwa wypchane okazy w muzeum w Wiesbaden (Niemcy)

Morfologia Długość ciała wynosi blisko 56–60 cm. Samiec ma czarną głowę z charakterystycznym, czerwonym czubem. Reszta ciała również czarna, z wyjątkiem wewnętrznej strony lotek pierwszorzędowych, które mają białe końcówki, białych lotek drugorzędowych oraz białego paska na łopatkach, który – w przeciwieństwie do dzięcioła wielkodziobego – nie rozciągał się na szyję.